OΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

Σύμφωνα με τον ορισμό που διατυπώθηκε στο καταστατικό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (1946) η υγεία είναι:

η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας”

Ο ορισμός αυτός περιγράφει ακριβώς αυτό που αντιπροσωπεύει η Ολιστική Θεραπευτική.

 

Ας κάνουμε μια σύντομη αναδρομή για να κατανοήσουμε καλύτερα ορισμένα πράγματα.

Ο άνθρωπος, χαρακτηρίζεται από την επιθυμία του να αντιληφθεί και να επεξεργαστεί το περιβάλλον του.  Αναζητά απαντήσεις σε διάφορα φαινόμενα, φυσικά και μη. Ένα από αυτά είναι και οι ασθένειες. Η φυσική του περιέργεια και η αναζήτηση λύσεων, τον οδήγησε στην παρατήρηση του Φυσικού του περιβάλλοντος. Οδηγήθηκε σοφά, από το ένστικτο του και από την ικανότητα του να συλλέγει πληροφορίες, να τις ταξινομεί και να τις χρησιμοποιεί προς όφελος του.

Αιώνες παρατήρησης έφεραν πληροφορίες για τις θεραπευτικές ιδιότητες διάφορων τροφών και βοτάνων αλλά και τη θεραπευτική ικανότητα του αγγίγματος και της μάλαξης. Ακόμη υπάρχουν πληροφορίες για την θεραπευτική δύναμη του Ήλιου, (ηλιοθεραπεία) της Γης (λασπόλουτρα) και του Νερού (ιαματικά λουτρά).

Σιγά, σιγά το “πρωτόγονο” αυτό θεραπευτικό σύστημα εξελίχθηκε παράλληλα με τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές αλλαγές και είχε σαν αποτέλεσμα ο κάθε λαός να προσαρμόσει τις τεχνικές αυτές στο δικό του τρόπο ζωής και τη δική του ιδιοσυγκρασία.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Στην αρχαία Ελλάδα δέσποζε η Ιπποκράτεια Ιατρική (400 π.Χ.), που περιελάμβανε φυσικές τροφές, ασκήσεις, βότανα, νηστεία και υποκλυσμούς. «Νους υγιής, εν σώματι υγιεί»
  • Οι αρχαίοι Κινέζοι μελέτησαν τη σύνδεση σώματος και νου μέσω των μεσημβρινών, που είναι τα κανάλια ενέργειας που διατρέχουν το σώμα. Στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική χρησιμοποιούνται ειδικές τροφές, βότανα, μαλάξεις και φυσικά ο βελονισμός.
  • Στην Ινδία συναντάμε το παραδοσιακό θεραπευτικό σύστημα της Αγιουρβέρδα που επίσης εφαρμόζει στους ασθενείς τεχνικές σχετικές με τη χρήση βοτάνων, ασκήσεων (Yoga) και μαλάξεων.
  • Οι ιθαγενείς της Αμερικής χρησιμοποιούσαν παρόμοια μέσα για τη θεραπεία πολλών ασθενειών.

Παρά τις διαφορές που συναντάμε στα παραπάνω θεραπευτικά συστήματα, μπορούμε εύκολα να παρατηρήσουμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά.

  • Η θεραπεία γίνεται με φυσικούς τρόπους και φυσικά μέσα.
  • Η αποτοξίνωση του οργανισμού για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος αλλά και τη βελτίωση της ικανότητας αυτοϊασης του, είναι σημαντική και πρωταρχική.
  • Απώτερος σκοπός, για την ίαση, είναι η εξισορρόπηση του τρίπτυχου Σώμα-Ψυχή-Νους.

Το σημαντικότερο όλων είναι η ολιστική αντιμετώπιση της ασθένειας καθώς η θεραπεία είναι απαραίτητο να απευθύνεται σε «Σώμα- Ψυχή-Πνεύμα» και όχι μόνο τοπικά, εκεί δηλαδή που εκδηλώνεται ασθένεια ή αδυναμία. Αυτή είναι η κληρονομιά που πήραμε από τους προγόνους μας.

Σήμερα η ανάπτυξη της τεχνολογίας βοήθησε τους ερευνητές στην απόκτηση γνώσεων και πληροφοριών που μέχρι τότε υπήρχαν, αλλά δεν είχαν αποδειχθεί επιστημονικά και πειραματικά. Για παράδειγμα, στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική θεραπεύονταν ασθένειες που είχαν σχέση με το πάγκρεας, αλλά χωρίς να γνωρίζουν την ύπαρξη του συγκεκριμένου οργάνου. Επίσης θεραπεύονταν ασθένειες που είχαν προκληθεί από μικρόβια αλλά δεν γίνεται καμιά αναφορά σ’ αυτά.

 

Στο χώρο της Ιατρικής και σε συνεργασία με άλλους κλάδους όπως αυτούς της Βιολογίας, της Φυσικής, της Χημείας της Τεχνολογίας κλπ., έγιναν ραγδαίες και μεγάλες ανακαλύψεις, όπως η ανακάλυψη της πενικιλίνης, της έλικας του DNA και άλλες πολλές. Αυτές οι πληροφορίες μας βοήθησαν να κατανοήσουμε σε βάθος τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

Ο μέσος όρος ζωής αυξήθηκε και θεωρητικά ο άνθρωπος έχει πλέον καλύτερη ποιότητα ζωής. Όμως σε πολλές περιπτώσεις οι ασθένειες αποδείχτηκαν πιο ανθεκτικές και πιο ευέλικτες από τα “όπλα” των γιατρών. Επίσης, “εμφανίστηκαν” και καινούργιες ασθένειες, όπως το άγχος, η κατάθλιψη κλπ.

Το σημαντικότερο, ίσως, λάθος της σύγχρονης Ιατρικής είναι η τμηματική αντιμετώπιση του ανθρώπινου οργανισμού και η άρνηση αποδοχής αυτού που ορίζει η παραδοσιακή Ιατρική, ότι δηλαδή: “ο άνθρωπος είναι σώμα, νους και ψυχή και πως όταν ένα από αυτά τα μέρη πάσχει σε κάποιο βαθμό, τότε πάσχουν όλα” .

Ο ορισμός του “Ολισμού” δόθηκε από τον Jan-Christian Smuts το 1926 και είναι ο εξής: “Τα ζωντανά όντα είναι οντότητες μεγαλύτερες και διαφορετικές από το άθροισμα των μερών τους.

Εδώ, λοιπόν, έρχεται να δώσει λύσεις η Ολιστική Θεραπευτική, στηριζόμενη σε παραδοσιακές τεχνικές θεραπείας, μη παρεκκλίνοντας από την κυτταρική μας πληροφορία, αντιμετωπίζει τον εκάστοτε άνθρωπο-θεραπευόμενο, ολιστικά και ΜΟΝΑΔΙΚΑ!

Στο “Zoe Therapies” με σεβασμό στο Σώμα και την Ψυχή, καθοδηγούμαστε από την αντίληψη, πως ασθένεια δεν είναι το σύμπτωμα, αλλά οι αιτίες που κρύβονται πίσω απ’ αυτό και πως ο άνθρωπος εκτός από το σωματικό, έχει το νοητικό και το ενεργειακό επίπεδο και κάθε θεραπευτική προσέγγιση είναι ολιστική και απευθύνεται και στα τρία.

Ακούμε προσεκτικά, με ενσυναίσθηση, αγάπη και αφοσίωση τους θεραπευμένους και δημιουργούμε πρωτόκολλα θεραπειών, εξειδικευμένα και μοναδικά για τον κάθε άνθρωπο. 

Θεωρούμε υποχρέωση μας, σύμφωνα με τις αρχές της Ολιστικής θεραπευτικής, να διευκολύνουμε και να ενισχύσουμε την ικανότητα αυτοίασης του ανθρώπινου οργανισμού, αλλά και εκπαιδεύσουμε τον εκάστοτε ασθενή να αναλάβει την ευθύνη της υγείας του.

Είμαστε όλοι,

Συν-οδοιπόροι και συν-εργάτες σ’ αυτό το καταπληκτικό ταξίδι της ΖΩΗΣ!

 

Κουμαντσιώτη Πηγή

Ολιστική Θεραπεύτρια